3D Baskılı İndirekt Bonding Tepsisi Braketleri Ne Kadar Doğru Taşır? Silikon ve Vakum Tepsilerle Karşılaştırma

3D Baskılı İndirekt Bonding Tepsisi Braketleri Ne Kadar Doğru Taşır? Silikon ve Vakum Tepsilerle Karşılaştırma

Sabit ortodontik tedavide braketlerin dişe tam planlanan yerde yapışması, tedavinin ne kadar sürede ve ne kadar düzgün biteceğini doğrudan etkiler. İndirekt bonding (dolaylı braket yapıştırma), braketlerin önce bilgisayarda ya da model üzerinde konumlandırılıp sonra bir transfer tepsisiyle ağza taşınmasıdır. Dijital iş akışında bu tepsi artık sıklıkla doğrudan 3D yazıcıda basılıyor. Bu yazıda 3D baskılı tepsilerin braketleri ne kadar doğru taşıdığını, silikon ve vakumla şekillendirilmiş tepsilerle nasıl kıyaslandığını, tepsi reçinesinin ve tasarımın neyi değiştirdiğini, braket kopmalarını ve koltuk başı süreyi DOI numarası olan çalışmalarla ele aldık. Sayıların hiçbiri 3mash yazıcıları ya da reçineleriyle elde edilmedi; her biri ilgili çalışmanın kendi yazıcı, reçine ve test koşuluna aittir.

İndirekt bonding (dolaylı braket yapıştırma) nedir?

İndirekt bonding, braketlerin hastanın ağzında tek tek yerleştirilmesi yerine, önce bir model ya da dijital tarama üzerinde ideal konuma yerleştirilip ardından kişiye özel bir transfer tepsisi ile dişlere aynı anda aktarılmasıdır. Kono ve ark. (2026), direkt bonding'i braketlerin ağız içinde dişe tek tek yerleştirilmesi, indirekt bonding'i ise braketlerin önce modelde konumlandırılıp kişiye özel tepsiyle dişlere taşınması olarak tanımlıyor. Sabbagh ve ark. (2022) sistematik derlemesine göre yöntem ilk kez 1972'de önerildi ve o günden beri esas olarak braket konumunun doğruluğunu artırmak için kullanılıyor.

Bugün üç ana tepsi türü var:

  • Silikon (polivinil siloksan) tepsiler: Braketler modele yapıştırılır, üzerine silikon tepsi hazırlanır. Pek çok çalışmada karşılaştırma ölçütü olarak kullanılır.
  • Vakumla şekillendirilmiş tepsiler: Termoplastik plaka, braketli modelin üzerinde ısı ve basınç ya da vakumla şekillendirilir; tek ya da çift katmanlı olabilir.
  • Doğrudan 3D baskılı tepsiler: Braketler yazılımda dijital modele yerleştirilir, tepsi bu dijital modelden tasarlanıp reçineyle doğrudan basılır. Ara model ve el ile braket yerleştirme adımı ortadan kalkar.

Braket transfer doğruluğu nasıl ölçülür?

Transfer doğruluğu, yazılımda planlanan braket konumu ile tepsiyle yapıştırıldıktan sonra taranan gerçek braket konumu arasındaki farktır. Çalışmalar bu farkı altı yönde ölçüyor:

  • Doğrusal (lineer) hatalar, mm: meziodistal (dişin önü-arkası yönünde kayma), vertikal ya da okluzogingival (yukarı-aşağı) ve bukkolingual (dişe yaklaşma-uzaklaşma).
  • Açısal hatalar, derece: angulasyon (tip), rotasyon ve tork.

Klinik kabul sınırı çalışmadan çalışmaya değişiyor: Niu ve ark. (2021) ile Nguyen ve Vuong (2025) 0,5 mm ve 2°, Sabbagh ve ark. (2025) ile Yim ve ark. (2024) 0,25 mm ve 1°, Hofmann ve ark. (2022) 0,2 mm ve 1° sınırını kullandı. Bu yüzden "sınırın içinde kaldı" ifadesini her zaman ilgili çalışmanın kendi sınırıyla okumak gerekiyor.

Genel tablo için en kapsamlı veri Sabbagh ve ark. (2022) meta-analizinden geliyor. Kasım 2021'e kadar yayımlanan 16 çalışmayı inceleyen derlemede indirekt bonding'in ortalama doğrusal transfer hataları 0,08–0,14 mm, ortalama açısal hataları 0,93°–1,13° arasında bulundu. Yazarlar, indirekt bonding'in genel doğruluğunun klinik olarak kabul edilebilir olduğunu belirtiyor.

3D baskılı tepsi mi, silikon mu, vakumla şekillendirilmiş mi?

Bu sorunun tek bir cevabı yok; sonuç tepsi tasarımına, malzemeye, braket tipine ve ölçüm yöntemine göre değişiyor. Çalışmaların bulguları şöyle:

  • Niu ve ark. (2021), 3D baskılı ve vakumla şekillendirilmiş dijital tepsiler: On dijital modelde dudak tarafı braketleri her iki tepsiyle de transfer edildi. 3D baskılı tepsi daha düşük ortalama meziodistal hata verdi ve rotasyon hatalarının daha büyük kısmı 2° sınırında kaldı. İki grupta da doğrusal hataların %90'dan fazlası 0,5 mm'nin altındaydı; buna karşın 2° sınırında kalan tork hatası oranı yalnızca %50,9 (3D baskılı) ve %52,9 (vakum) oldu. Yazarlara göre 3D baskılı tepsi genel olarak daha iyi sonuç verdi ve iki tepside de doğrusal kontrol açısal kontrolden iyiydi.
  • Hofmann ve ark. (2022), PolyJet teknolojisiyle basılan ticari bir tepsi ve iki katmanlı silikon tepsi: 24 hastanın modelinde, 0,2 mm ve 1° sınırıyla değerlendirildi. En yüksek doğruluk her iki tepside de bukkolingual yöndeydi (%99,5 ve %100). En sık sınır aşımı basılı tepside torkta (%15,4), silikon tepside rotasyonda (%1,9) görüldü; açısal ölçümlerde fark anlamlıydı. Yazarlar basılı tepsinin doğruluğunun silikon tepsi kadar yüksek olmadığını, ancak iki tepsinin de iyi sonuç verdiğini ve klinik kullanıma uygun olduğunu belirtiyor.
  • Nguyen ve Vuong (2025), lingual (dil tarafı) braketlerde sert basılı, esnek basılı ve çift katmanlı vakum tepsiler: 33 yetişkin hastada 818 braket incelendi. Ortanca doğrusal hatalar basılı tepsilerde 0,10 mm'yi, vakum tepside 0,07 mm'yi aşmadı ve hepsi 0,5 mm sınırının altındaydı; ortanca rotasyon hatası tüm tepsilerde 1,0°'yi geçmedi. Tork ise çoğu bölgede 2° sınırını karşılayamadı. Meziodistal yönde vakum tepsi daha hassastı. Çalışma randomize değildi ve her tepsi türü için tek bir yazıcı-reçine kombinasyonu kullanıldı.
  • Sabbagh ve ark. (2022) meta-analizi: 3D baskılı tepsilerde tork hatası (ortalama 1,42°) diğer tepsi türlerinden yüksekti; buna karşılık meziodistal ve vertikal yönde ve angulasyonda 3D baskılı tepsilerin ortalama hatası diğer gruplardan düşüktü. Yazarlar, 3D baskılı tepsilerle braket konumlandırmanın genel olarak silikon tepsiler kadar doğru göründüğünü ve seçimin üretim maliyeti gibi ölçütlere göre yapılabileceğini yazıyor.

Ortak mesaj şu: üç tepsi türü de doğrusal yönde klinik sınırın içinde kalabiliyor; en zor kontrol edilen yön, tepsi türünden bağımsız olarak tork. Hangi tepsinin daha iyi olduğu, tepsinin nasıl tasarlandığına ve hangi braketle kullanıldığına bağlı.

Tepsi reçinesi sert mi yumuşak mı olmalı?

3D baskılı tepsiler sert (rijit) ya da esnek (yumuşak) reçinelerle basılabiliyor. Sert tepsi braketi daha sıkı tutar ama ağızdan çıkarılması zorlaşabilir; esnek tepsi kolay çıkar ama baskı altında biraz esneyebilir. Çalışmalar şunu gösteriyor:

  • Schwärzler ve ark. (2023), randomize klinik çalışma: Ergen hastalarda 46 tepsiyle 552 braket yapıştırıldı; hastalar 1:1 oranında sert ya da yumuşak reçineden basılan tepsi grubuna ayrıldı. Ortalama doğrusal transfer hataları −0,011 mm (yumuşak) ile −0,162 mm (sert) arasında, açısal hatalar −0,255° (sert) ve −0,243° (yumuşak) bulundu. Gruplar arasında anlamlı fark yoktu ve bütün ortalama hatalar klinik kabul sınırının içindeydi. Hemen braket kaybı oranı sert grupta %2,4, yumuşak grupta %2,3 oldu. Azı dişi braketleri ise belirgin biçimde daha az doğru transfer edildi. Yazarlar yumuşak reçineyi doğruluk ve kullanım kolaylığı açısından daha uygun buldu.
  • Yim ve ark. (2024), altı farklı tepsi reçinesi: Üç sert ve üç yumuşak fotopolimer reçineyle basılan tepsiler 60 alçı model kopyasında karşılaştırıldı. En belirgin fark vertikal yöndeydi: reçineye göre ortalama vertikal hata 0,10 mm ile 0,27 mm arasında değişti. Açısal hatalarda reçineler arasında anlamlı fark yoktu. Bütün tepsilerin %90,1'i doğrusal (0,25 mm altı), %68,8'i açısal (1°) klinik sınırı karşıladı. Yazarlar, doğrusal hataların özellikle vertikal yönde reçineye bağlı olduğunu, tepsiyle model arasındaki boşluk hacminin tek başına doğruluğu öngörmediğini ve her malzemeye özel tasarım gerektiğini vurguluyor.
  • Nguyen ve Vuong (2025): Lingual braketlerde sert basılı tepsi, esnek basılı tepsiden daha doğru sonuç verdi ve hiç erken braket kopması görülmedi (0/280); esnek basılı tepside oran %3,4 oldu. Buna karşın sert tepsi, çıkarılabilmesi için her braketin çevresinde frezle inceltilmesi gerektiğinden en uzun yapıştırma süresini gerektirdi. Yazarlar, labial braketlerle yapılan çalışmalarda sert ve yumuşak reçine arasında fark bulunmamasını, kendi çalışmalarındaki daha sert reçine, daha kalın duvar ve daha kısa segmentlerle açıklıyor.

Yani "sert mi yumuşak mı" sorusunun cevabı, braketin dudak mı dil tarafında olduğuna, tepsi kalınlığına ve segment yapısına göre değişiyor. Hangi reçine seçilirse seçilsin, tepsi için geliştirilmiş bir reçine kullanmak ve tasarımı o reçineye göre ayarlamak gerekiyor.

Tepsi tasarımı: tek parça mı, segmentli mi, açık mı kapalı mı?

  • Eglenen ve Karabiber (2024), kalınlık ve parça sayısı: 56 basılı reçine modelde 1 mm ve 2 mm kalınlıkta, tek parça ve üç parça (segmentli) tepsiler karşılaştırıldı. Vertikal yönde 1 mm tek parça tepsinin hatası 0,220 mm, 2 mm tek parça tepsininki 0,428 mm; 1 mm üç parça tepsinin hatası 0,210 mm, 2 mm üç parça tepsininki 0,340 mm oldu. Bukkolingual yönde 1 mm üç parça tepsi (0,180 mm), 1 mm tek parça tepsiden (0,240 mm) daha doğruydu. Yazarlar 1 mm tepsilerin 2 mm tepsilerden daha doğru olduğunu ve tasarım ile yerleştirme kolaylığı da düşünüldüğünde klinikte 1 mm tek parça tepsiyi önerdi.
  • Karabiber ve Eglenen (2024), "kabuk" ve "çubuk" tasarım, randomize klinik çalışma: 30 hastada, braketleri saran kabuk (shell) tasarımlı tepsi ile braketleri çubuk (bar) yapıyla tutan tepsi karşılaştırıldı. Gruplar arasında istatistiksel fark bulunmadı; ancak klinik kabul sınırının dışında kalan ölçümlerin oranı çubuk tasarımda daha yüksekti. Yazarlar, doğrudan basılan farklı tepsi tasarımlarını karşılaştıran ilk klinik çalışma olduğunu belirtiyor.
  • Sabbagh ve ark. (2025), açık, yarı açık ve kapalı tasarım: 2,0 mm kalınlıkta üç farklı braket örtme tasarımı aynı modelde denendi. Ortalama sapmalar bütün tasarımlarda 0,07–0,24 mm ve 0,42°–1,90° aralığında, birbirine yakındı. Doğrusal ölçümlerin %93,0–97,8'i klinik sınırın (0,25 mm) içindeydi; açısal ölçümlerde bu oran %19,3–88,8'e, torkta %19,3–57,1'e düştü. Braketi örtmeyen açık tasarım, klinik sınırı diğer tasarımlardan daha sık aştı.
  • Nguyen ve Vuong (2025): Lingual braketlerde esnek basılı ve vakum tepsiler üç segmente, sert basılı tepsi ise dil tarafındaki girintiler nedeniyle dört kısa segmente bölündü; uzun ve sert tek parçanın takılıp çıkarılmasını zorlaştıracağı belirtildi.

Pratik sonuç: braketi yeterince saran, gereğinden kalın olmayan bir tepsi tasarımı daha iyi sonuç veriyor. Segment sayısı ise ağız yapısına, braket tarafına ve tepsi sertliğine göre seçiliyor.

Yazıcı, baskı ve son kürleme tepsiyi nasıl etkiler?

Sabbagh ve ark. (2025), transfer doğruluğunu etkileyebilecek etkenleri braket seçimi ve tutuculuğu, 3D yazıcı, baskı yönü, baskı malzemesi, son işlem ve hekimin deneyimi olarak sıralıyor ve bu etkenlerle ilgili literatürün henüz sınırlı olduğunu not ediyor. İncelenen çalışmalarda üretim koşulları şöyleydi:

  • Sabbagh ve ark. (2025): Tepsiler bir 3D yazıcıda 50 µm katman çözünürlüğüyle, doğrudan baskı tablasına basıldı; son işlem malzeme üreticisinin talimatına göre yapıldı.
  • Nguyen ve Vuong (2025): Sert tepsiler ters çevrilerek (180°) desteklerle basıldı, izopropil alkolde temizlendi, havayla kurutuldu ve üreticinin protokolüne göre UV ile son kürlendi. Esnek reçine desteklerle güvenilir basılamadığı için tepsi tabanı baskı tablasına kadar uzatıldı ve destek kullanılmadan basıldı; son işlem yine üretici talimatına göre yapıldı.

Görsel 1: Reçine yazıcı tablası

Bu çalışmalar farklı yazıcılarla yapıldı ve yazıcı teknolojilerini birbiriyle karşılaştırmadı. Tepsinin doğruluğu tek başına yazıcıya değil; yazıcı, reçine, baskı yönü, destek yerleşimi, yıkama ve son kürlemenin birlikte verdiği sonuca bağlı. Doğru ayarlar yazıcıya ve reçineye göre değişir; bu yüzden tepsi reçinesinin üreticisinin önerdiği katman, yön ve son işlem protokolüyle başlamak en güvenli yol. Yönü baskı yönü yazımızda, destekleri destek yapıları rehberimizde, yıkamayı baskı sonrası yıkama yazımızda, eksik ve fazla kürlemenin etkilerini overcure ve undercure rehberimizde anlattık.

Görsel 2: Baskı sonrası kurutma

İndirekt bonding'de braketler daha çok kopar mı?

Braket kopması, indirekt bonding'in en çok tartışılan konusu. Kopma oranları tepsi türüne, braket tarafına ve tekniğe göre belirgin biçimde değişiyor:

  • Schwärzler ve ark. (2023): 3D baskılı tepsilerle yapılan randomize çalışmada hemen braket kaybı %2,4 (sert) ve %2,3 (yumuşak) oldu; yazarlar bu oranları mevcut literatüre göre düşük buldu.
  • Nguyen ve Vuong (2025): Lingual braketlerde erken kopma sert basılı tepside %0, esnek basılı tepside %3,4, çift katmanlı vakum tepside %0,7 oldu.
  • Sabbagh ve ark. (2025): Laboratuvar ortamında hemen braket kaybı oranı tepsi tasarımları arasında %1,7 ile %6,7 arasında değişti; tasarımlar arasında anlamlı fark yoktu.
  • Kono ve ark. (2026), klinik çalışma: 124 hastanın analiz edildiği bu çalışmada tek dişlik transfer tepsileriyle yapılan indirekt bonding'de tedavi boyunca hasta başına düşen braket kopması, deneyim düzeyinden bağımsız olarak direkt bonding'den anlamlı biçimde fazlaydı (1–3 yıl deneyimli hekimlerde ortalama 7,21'e karşı 2,99; 4–6 yıl deneyimlilerde 7,69'a karşı 2,54). Buna karşılık braketin bilerek söküp yeniden yapıştırılması indirekt grupta daha azdı (1–3 yıl: 3,48'e karşı 9,15; 4–6 yıl: 2,05'e karşı 7,54). Yazarlar fazla kopmaları yapıştırıcı kullanımı, tepsi üretim kalitesi, tepsi aracılığıyla baskının yeterince iletilmemesi ve nem kontrolü gibi tekniğe bağlı etkenlerle ilişkilendiriyor.

Bu listedeki sonuçlar bağlanma dayanımını laboratuvarda ölçmüyor; klinikte ya da yapıştırma sırasında kopan braket sayısını veriyor. Kopmayı azaltmak için çalışmaların ortak önerisi, tepsinin iyi oturması, yapıştırıcının doğru kullanılması, nem kontrolü ve tepsinin braketi yerinden oynatmadan çıkarılması.

İndirekt bonding koltuk başı süreyi kısaltır mı?

  • Kono ve ark. (2026): 1–3 yıl deneyimli hekimlerde alt kesicilerden birinci azılara kadar braket yapıştırma süresi indirekt bonding'de 36,25 dakika, direkt bonding'de 61,63 dakika oldu. 4–6 yıl deneyimli hekimlerde fark anlamlı değildi (33,84'e karşı 42,31 dakika).
  • Nguyen ve Vuong (2025): Lingual braketlerde ortalama yapıştırma süresi sert basılı tepside 68,4, esnek basılı tepside 45,0, çift katmanlı vakum tepside 33,0 dakika oldu. Sert tepsinin süresi, çıkarılmadan önce frezle inceltilmesinden kaynaklandı. Yazarlar, sertlik ve esnekliği dengeleyen bir tepsi yapısının doğruluktan ödün vermeden koltuk başı verimliliği belirgin biçimde artırabileceğini belirtiyor.

Koltuk başı süre kısalabilir, ancak iş tamamen ortadan kalkmaz: Sabbagh ve ark. (2025), bu tekniğin bilgisayar başında (çoğunlukla hekim tarafından) daha fazla zaman ve daha yüksek başlangıç maliyeti gerektirdiğini hatırlatıyor.

Klinik sonuçlar ve hekim deneyimi ne gösteriyor?

  • Kono ve ark. (2026): 1–3 yıl deneyimli hekimlerde toplam tedavi süresi indirekt bonding'de 30,61 ay, direkt bonding'de 35,43 ay oldu ve tedavi sonu oklüzyon puanı (CR-Eval; düşük puan daha iyi) indirekt grupta daha iyiydi (47,74'e karşı 53,11). 4–6 yıl deneyimli hekimlerde çoğu ölçütte anlamlı fark bulunmadı. Yazarlar alt grup sonuçlarının keşif amaçlı yorumlanması gerektiğini vurguluyor.
  • Sabbagh ve ark. (2025): Ortodonti deneyimi olmayan ama sisteme eğitilmiş bir diş hekimi, deneyimli ortodontiste göre vertikal yönde ve torkta klinik sınırı anlamlı biçimde daha sık aştı; ortalama değerler ise benzerdi.
  • Karabiber ve Eglenen (2024) ile Schwärzler ve ark. (2023): İki randomize klinik çalışmada da 3D baskılı tepsiler hastada kullanıldı ve ortalama hatalar klinik olarak kabul edilebilir düzeyde kaldı (Schwärzler ve ark.) ya da iki tasarım arasında anlamlı fark çıkmadı (Karabiber ve Eglenen). Schwärzler ve ark. çalışmasında azı dişi braketleri daha az doğru transfer edildi; Karabiber ve Eglenen çalışmasında diş grupları arasında tip farkları görüldü.

Laboratuvarda 3D baskılı indirekt bonding tepsisine nasıl başlanır?

  1. Taramayı ve planı doğrulayın. Dijital modelde braket konumlarını hekimle birlikte onaylayın; tepsinin doğruluğu bu planın doğruluğundan daha iyi olamaz.
  2. Tepsi için geliştirilmiş bir reçine seçin. İndirekt bonding tepsisi için önerilen ve ağız içi kullanıma uygun bir reçine kullanın. Sert ya da esnek reçine seçimini braket tarafına (dudak/dil) ve tepsi tasarımına göre yapın.
  3. Tasarımı reçineye göre ayarlayın. Braketi yeterince saran ama gereğinden kalın olmayan bir tasarım seçin; çalışmalarda 1 mm tepsiler 2 mm tepsilerden daha doğru bulundu ve braketi açıkta bırakan tasarım sınırı daha sık aştı. Gerekirse tepsiyi segmentlere ayırın.
  4. Baskı ayarlarını yazıcıya ve reçineye göre belirleyin. Reçine üreticisinin önerdiği katman, pozlama, yön ve destek yerleşimiyle başlayın; desteklerin braket yuvalarına ve dişe oturan iç yüzeye gelmemesine dikkat edin.
  5. Yıkama ve son kürlemeyi talimata göre yapın. Önerilen çözücüyü, yıkama süresini ve kürleme cihazını kullanın; parçayı tam kurutun. Yüzeyde yapışkan kalıntı bırakmayın.
  6. Uyumu ve braket oturmasını kontrol edin. Braketlerin tepside oynamadan durduğunu, tepsinin modele boşluksuz oturduğunu kontrol edin; özellikle azı dişlerine ve torka dikkat edin.
  7. Klinikte geri bildirim toplayın. Kopan braketleri, yeniden yapıştırma gereken dişleri ve tepsinin çıkarılma kolaylığını not edin; tasarımı ve reçine seçimini bu geri bildirime göre iyileştirin.

Çalışmaların sonuçları neden farklı?

İncelenen çalışmalarda farklı yazıcılar, reçineler, tepsi kalınlıkları ve tasarımları, braket türleri (dudak ya da dil tarafı), ölçüm yöntemleri ve klinik sınırlar (0,2 mm/1°, 0,25 mm/1°, 0,5 mm/2°) kullanıldı. Bazıları laboratuvarda model üzerinde, bazıları hastada yapıldı. Lingual braketlerde vakum tepsi öne çıkarken labial çalışmalarda basılı tepsilerin öne çıkması, Nguyen ve Vuong'a (2025) göre teknolojiden çok iş akışı ve tasarım farkını yansıtıyor. Bu yüzden tek bir çalışmanın sayısını başka bir yazıcı, reçine ya da tasarıma doğrudan taşımamak gerekiyor; sonuç yazıcıya ve reçineye göre değişir, üretici yönergesi esas alınmalıdır.

Sonuç

3D baskılı indirekt bonding tepsileri, incelenen çalışmalarda braketleri doğrusal yönde çoğunlukla klinik sınırın içinde taşıdı ve iki randomize klinik çalışmada hastada güvenilir biçimde kullanıldı. En zayıf nokta, tepsi türünden bağımsız olarak tork. Tepsi reçinesi, kalınlığı ve braketi saran tasarım sonucu belirgin biçimde değiştiriyor; braket kopması ve koltuk başı süre de tepsi yapısına, tekniğe ve hekim deneyimine bağlı. 3mash'in 3D yazıcıları ve dental 3D yazıcı reçineleri ile tepsi ya da model basarken katman, pozlama, yıkama ve son kürlemede ürünün kendi yönergesini esas alın; sorularınız için 3mash teknik destek ekibine ulaşabilirsiniz. Ortodontide 3D baskının bir başka kullanımı için 3D baskılı retainer yazımıza da göz atabilirsiniz.

Sık sorulan sorular

3D baskılı indirekt bonding tepsisi silikon tepsi kadar doğru mu?

Sonuçlar çalışmaya göre değişiyor. Hofmann ve ark. (2022), PolyJet ile basılan bir tepsinin açısal doğruluğunu silikon tepsiden düşük buldu ama iki tepsiyi de klinik kullanıma uygun gördü. Sabbagh ve ark. (2022) meta-analizinin yazarları ise 3D baskılı tepsilerin genel olarak silikon tepsiler kadar doğru göründüğünü belirtiyor.

Transfer hatası en çok hangi yönde görülüyor?

Torkta. Niu ve ark. (2021) çalışmasında tork hatalarının yalnızca yaklaşık yarısı 2° sınırında kaldı; Nguyen ve Vuong (2025) lingual çalışmasında da tork çoğu bölgede sınırı karşılayamadı.

Sert reçine mi, yumuşak reçine mi daha iyi?

Dudak tarafı braketlerle yapılan randomize çalışmada (Schwärzler ve ark., 2023) iki reçine arasında doğrulukta anlamlı fark çıkmadı ve kayıp oranları benzerdi (%2,4 ve %2,3). Lingual braketlerde ise sert basılı tepsi daha doğru ve kopmasız oldu ama daha uzun sürdü (Nguyen ve Vuong, 2025).

Tepsi kaç mm kalınlıkta olmalı?

Eglenen ve Karabiber (2024) laboratuvar çalışmasında 1 mm tepsiler 2 mm tepsilerden daha doğru bulundu ve 1 mm tek parça tepsi önerildi. Bu sonuç tek bir reçine ve tasarım sistemine ait; kendi reçinenizin üretici önerisini de dikkate alın.

İndirekt bonding koltuk başı süreyi kısaltır mı?

Kono ve ark. (2026) çalışmasında 1–3 yıl deneyimli hekimlerde yapıştırma süresi indirekt bonding'de 36,25, direkt bonding'de 61,63 dakika oldu; daha deneyimli hekimlerde fark anlamlı değildi. Aynı çalışmada indirekt bonding'de braket kopması daha fazlaydı.

Kaynaklar

  1. Sabbagh H, Khazaei Y, Baumert U, Hoffmann L, Wichelhaus A, Janjic Rankovic M. Bracket Transfer Accuracy with the Indirect Bonding Technique—A Systematic Review and Meta-Analysis. Journal of Clinical Medicine. 2022;11(9):2568. https://doi.org/10.3390/jcm11092568
  2. Niu Y, Zeng Y, Zhang Z, Xu W, Xiao L. Comparison of the transfer accuracy of two digital indirect bonding trays for labial bracket bonding. The Angle Orthodontist. 2021;91(1):67–73. https://doi.org/10.2319/013120-70.1
  3. Hofmann EC, Süpple J, von Glasenapp J, Jost-Brinkmann PG, Koch PJ. Indirect bonding: an in-vitro comparison of a Polyjet printed versus a conventional silicone transfer tray. The Angle Orthodontist. 2022;92(6):728–737. https://doi.org/10.2319/122021-925.1
  4. Schwärzler A, Nemec M, Lettner S, Rank C, Schedle A, Jonke E. 3D printed indirect bonding trays: Transfer accuracy of hard versus soft resin material in a prospective, randomized, single-blinded clinical study. Dental Materials. 2023;39(11):1058–1065. https://doi.org/10.1016/j.dental.2023.09.011
  5. Yim E, Liu J, Choi SH, Chung CJ, Lee KJ, Lee SB, Kim KB, Cha JY. Potential for bracket bonding errors based on tray accuracy and fit: Evaluation of 6 photopolymer resins for indirect bonding trays. American Journal of Orthodontics and Dentofacial Orthopedics. 2024;166(6):595–607. https://doi.org/10.1016/j.ajodo.2024.08.005
  6. Eglenen MN, Karabiber G. Comparison of 1- and 3-piece directly 3-dimensional printed indirect bonding trays: An in vitro study. American Journal of Orthodontics and Dentofacial Orthopedics. 2024;166(6):524–537. https://doi.org/10.1016/j.ajodo.2024.07.015
  7. Karabiber G, Eglenen MN. 3D printed indirect bonding trays: transfer accuracy of bar vs shell design in a prospective, randomized clinical trial. The Angle Orthodontist. 2024;94(6):648–656. https://doi.org/10.2319/020524-90.1
  8. Sabbagh H, Hoffmann L, Wichelhaus A, Kessler A. Influence of the design of 3D-printed indirect bonding trays and experience of the clinician on the accuracy of bracket placement. Journal of Orofacial Orthopedics. 2025;86(6):363–373. https://doi.org/10.1007/s00056-024-00517-2
  9. Nguyen VA, Vuong TQT. Transfer accuracy and chairside efficiency of rigid- and flexible-printed versus double vacuum-formed lingual indirect bonding trays: a prospective cohort study. Scientific Reports. 2025;15:29320. https://doi.org/10.1038/s41598-025-14069-x
  10. Kono K, Tanizaki S, Fujisawa A, Murakami T, Kawanabe N, Nakamura M, Hoshijima M, Hayano S, Izawa T, Kamioka H. Effect of operator experience level on clinical outcomes of indirect- and direct-bonding techniques: A single-center, open-label, quasi-randomized controlled clinical trial. Korean Journal of Orthodontics. 2026;56(5):360–371. https://doi.org/10.4041/kjod25.213
Paylaş: